મહાત્માજી દ્વારા શરૂ કરવામાં આવેલ આ યુદ્ધ બે બાબતો સામે છે - સરકાર અને બીજું એક સ્વયં સામે. પહેલું યુદ્ધ તો સમાપ્ત થઈ ગયું છે, પરંતુ બીજું તો ક્યારેય બંધ નહીં થાય. તે તો સ્વ-શુદ્ધિકરણ માટે જ છે.

महात्माजी द्वारा शुरू किया गया युद्ध दो चीज़ों के विरुद्ध है- सरकार के और दूसरा स्वयं के विरुद्ध। पहले प्रकार का युद्ध समाप्त हो गया है, लेकिन बाद वाला कभी समाप्त नहीं होगा। यह आत्म-शुद्धि के लिए है

The war started by Mahatmaji is against two things-the Government and secondly against one self. The former kind of war is closed, but the latter shall never cease. It is meant for self-purification.

महात्माजींनी दोन गोष्टींविरुद्ध लढा पुकारला आहे. एक सरकारविरुद्ध आणि दुसरा स्वत: विरुद्ध ! पहिलं युद्ध संपलं आहे पण दुसरं कधीच संपणार नाही. स्वत:ची शुचिता अखंड सुरू राहणार.

One can take the path of revolution but the revolution should not give a shock to the society. There is no place for violence in revolution.

आपण क्रांतीची मार्ग निवडू शकता, पण या क्रांतीचा समाजाला धक्का लागता कामा नये. क्रांतीमध्ये हिंसेला स्थान नाही.

એક વ્યક્તિ રાજ્યક્રાંતિનો માર્ગ લઈ શકે છે પરંતુ તે ક્રાંતિ દ્વારા સમાજને આંચકો લાગવો જોઈએ નહીં. રાજ્યક્રાંતિમાં હિંસા માટે કોઈ સ્થાન નથી.

कोई भी क्रांति की राह ले सकता है लेकिन क्रांति को समाज को झटका नहीं देना चाहिए। क्रांति में हिंसा का कोई स्थान नहीं है।

Non-violence has to be observed in thought, word and deed. The measure of our non-violence will be the measure of our success.

અહિંસાને વિચાર, વાણી અને કાર્યમાં વણી લેવાની જરૂર છે. આપણી અહિંસાનું માપદંડ જ આપણી સફળતાનું માપ હશે.

अहिंसा का अवलोकन विचार, शब्द और काम में किया जाना चाहिए। हमारी अहिंसा का परिमाण हमारी सफलता का परिमाण होगा।

अहिंसा ही आपल्या विचारातून, शब्दातून ( बोलण्यातून ) तसेच प्रत्येक कार्यातून (वागण्यातून) दिसली पाहिजे. कारण अहिंसाच आपल्याला यशाच्या दारापर्यंत नेऊ शकते. (कारण यशासाठी / यशप्राप्तीसाठी अहिंसा हाच एकमेव उपाय आहे.)